Prosečna penzija u Novom Sadu iznosi 70.403 dinara, što je značajno iznad republičkog proseka koji iznosi 56.843 dinara. Ovi podaci objavljeni su u martu za januar 2026. godine od strane Fonda PIO. Novi Sad beleži najveća primanja u Vojvodini, a u poređenju sa ostatkom Srbije, veći iznosi penzija zabeleženi su samo u centralnim beogradskim opštinama.
U Novom Sadu je registrovano ukupno 73.524 penzionera, ali njihova primanja variraju. Najveću grupu čine bivši zaposleni, koji imaju i najviše prosečne iznose penzija. Bivših zaposlenih ima 66.022, a njihova prosečna penzija iznosi 72.045 dinara. Ova grupa uživa znatna primanja u poređenju sa ostalim korisnicima.
S druge strane, penzioneri koji su se bavili samostalnim delatnostima, kao što su privatnici i zanatlije, broje 6.613 korisnika, a njihova prosečna penzija iznosi 58.651 dinar. Najmanje i najugroženije grupe u gradu su poljoprivrednici, kojih ima 889, sa prosečnim primanjima od 35.835 dinara. Kada se uzmu u obzir i samostalne delatnosti i poljoprivrednici, opšti prosek za grad iznosi 70.403 dinara.
Filijala Novi Sad obuhvata ne samo grad, već i opštine Bački Petrovac, Beočin, Žabalj, Temerin, Titel i Sremske Karlovce, i opslužuje ukupno 94.332 korisnika. Međutim, postoji značajna razlika u primanjima između urbanih i ruralnih sredina. Dok je prosek u gradu visok, poljoprivredni penzioneri u okviru filijale primaju znatno manje – u proseku 32.237 dinara. Ovo je ipak iznad republičkog proseka za poljoprivrednike, koji iznosi 24.668 dinara.
Ove razlike u penzijama ukazuju na ekonomsku nerazvijenost i izazove sa kojima se suočavaju korisnici u ruralnim područjima. Penzije su od suštinskog značaja za život mnogih starijih građana, a razlika u primanjima između različitih profesija i lokacija pokazuje koliko je važno raditi na ravnoteži ekonomskih prilika.
U Novom Sadu, bivši zaposleni uživaju u višim penzijama zbog svojih prethodnih radnih mesta i doprinosa, dok poljoprivrednici, koji često rade u teškim uslovima, ne dobijaju odgovarajuću naknadu za svoj trud. Ove razlike mogu dovesti do dodatnih socijalnih tenzija, a vlasti bi trebalo da razmotre mogućnosti za poboljšanje situacije, posebno za najugroženije grupe.
Iako je Novi Sad na vrhu liste po primanjima u Vojvodini, to ne umanjuje potrebu za daljim unapređenjem sistema penzionog osiguranja i socijalne zaštite. Pojedine mere, kao što su povećanje penzija za najugroženije grupe, mogu značajno poboljšati kvalitet života starijih građana.
U narednim mesecima, očekuje se da će vlasti razmotriti strategije za smanjenje razlika u penzijama kako bi se obezbedila pravednija raspodela resursa. Takođe, važno je osigurati održivu ekonomsku politiku koja će omogućiti rast i razvoj svih sektora, uključujući poljoprivredu, kako bi se svi penzioneri, bez obzira na to odakle dolaze, mogli nadati boljem životu.
U zaključku, situacija sa penzijama u Novom Sadu i okolnim opštinama oslikava šire ekonomske i socijalne izazove sa kojima se suočava Srbija. Potrebna su hitna rešenja kako bi se obezbedila pravednija i održivija budućnost za sve penzionere.
