Usred surove australijske pustinje, postoji grad poznat kao Kuber Pedi, mesto gde ljudi već decenijama žive ispod zemlje. Ovaj jedinstveni grad, smešten 846 kilometara severno od Adelejda, poznat je kao svetska prestonica opala, budući da čak 70 odsto svih opala na svetu dolazi iz ovog područja. Ono što ga čini posebno zanimljivim jeste da veliki deo njegovih stanovnika živi u podzemnim kućama koje su isklesane u stene nekadašnjih rudnika.
Život u Kuber Pediju počeo je 1915. godine kada je četrnaestogodišnji dečak po imenu Vili Hačison otkrio komade opala dok je pratio svog oca tokom neuspešne potrage za zlatom. Ova vest brzo se proširila, a rudari iz svih delova Australije, uključujući mnoge vojnike koji su se vraćali iz Prvog svetskog rata, počeli su da dolaze u potragu za ovim dragocenim kamenjem.
Godine 1920. naselje je dobilo ime Kuber Pedi, što na jeziku australijskih Aboridžina znači „rupa belog čoveka“. Međutim, život na površini bio je gotovo nemoguć. Temperatura leti često prelazi 50 stepeni, a noću naglo pada, dok je vazduh izuzetno suv i vegetacija gotovo ne postoji. Prvi stanovnici su pokušavali da žive u običnim kućama, ali su ubrzo shvatili da je to nepraktično.
Rešenje su pronašli u svojim rudarskim aktivnostima. Dok su kopali tunele u potrazi za opalom, uočili su da je temperatura u steni stalno prijatna. Tako su počeli da proširuju rudarska okna i pretvaraju ih u domove. Danas, podzemne kuće u Kuber Pediju imaju sve moderne pogodnosti: spavaće sobe, kupatila, kuhinje, struju, vodu i internet, uz prijatne temperature koje se tokom cele godine kreću između 22 i 24 stepena.
Stanovnici Kuber Pedija ističu da unutrašnjost izgleda mnogo prijatnije nego što se može zamisliti. Zidovi od narandžastog peščara stvaraju topao ambijent, a neki vlasnici čak prave police ili ukrase direktno u steni. Jedno od najpoznatijih mesta u gradu nekada je pripadalo lovcu na krokodile poznatom kao Krokodil Hari, čiji podzemni bar danas privlači turiste svojim neobičnim skulpturama i ekscentričnim detaljima.
U ovom podzemnom gradu ne nalaze se samo kuće. Tu su i crkve, među kojima se izdvaja Srpska pravoslavna crkva Svetog Ilije, koja je ukrašena vitražima i ikonama. Pored toga, postoje podzemna knjižara, galerije, muzeji, pa čak i hotel u kojem turisti mogu prespavati duboko ispod zemlje i iskusiti život stanovnika pustinje.
Život na površini Kuber Pedija takođe je neobičan. Gradski teren za golf ima golo tlo umesto trave, a igrači donose veštačku travu kako bi igrali. U gradu postoje upozorenja na neobeležene rupe, ostaci starih rudarskih okana kojih je više od 250.000, čineći teren sličnim površini Meseca.
Zbog svog jedinstvenog pejzaža, Kuber Pedi privlači i filmske ekipe. Ovde su snimani filmovi poput „Pobesnelog Maksa“ i „Pitch Black“, jer prirodno okruženje izgleda kao svet posle apokalipse. Danas grad ima oko 2.500 stanovnika iz više od 45 različitih nacionalnosti, uključujući Srbe, Grke, Hrvate i mnoge doseljenike iz Evrope i Azije.
Iako se mnogi stanovnici i dalje bave iskopavanjem opala, vlasti su zabranile rudarenje u stambenim delovima grada. Ipak, lokalni rudari često pronalaze načine da nastave sa kopanjem pod izgovorom „renoviranja kuće“. Poseban problem predstavlja voda, jer u ovom području nema reka ni jezera, pa se voda crpi iz ogromnog podzemnog rezervoara koji se nalazi više od dva kilometra ispod zemlje.
Kuber Pedi opstaje već više od jednog veka zahvaljujući vodi i opalu. Ovaj grad ostaje jedno od najneobičnijih mesta na planeti, gde se život odvija daleko od sunca, u podzemnom svetu usred pustinje.
