Akademik Miro Vuksanović, jedan od najistaknutijih savremenih srpskih književnika i kulturnih delatnika, preminuo je 6. februara 2026. godine u Novom Sadu, u 82. godini, saopštila je Srpska akademija nauka i umetnosti. Vuksanović je ostavio dubok trag u srpskoj kulturi ne samo kroz svoj bogat književni opus već i kroz svoj urednički rad, pokretanje značajnih edicija i doprinos razvoju bibliotekarstva u Srbiji.
Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, dok je Višu realnu gimnaziju pohađao u Nikšiću. Godine 1969. diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu, na Grupi za jugoslovensku i opštu književnost. Tokom svoje karijere, Vuksanović je radio kao profesor srpskog jezika i književnosti u Tehničkom školskom centru u Somboru, gde je dve godine vršio dužnost pomoćnika direktora. Njegov rad u kulturi i obrazovanju nastavio se kao upravnik Gradske biblioteke „Karlo Bijelicki“ u Somboru, gde je od 1975. do 1988. povećao fond biblioteke za sto hiljada knjiga i pokrenuo izdavačku delatnost.
Nakon toga, prešao je u Biblioteku Matice srpske, gde je bio upravnik od 1988. do penzionisanja 2014. godine. Tokom ovog perioda, Vuksanović je značajno unapredio rad biblioteke, postavivši temelje za njen elektronski katalog koji je postao osnova Virtuelne biblioteke Srbije. Njegov doprinos očuvanju kulturnog nasleđa Srbije uključuje i obnovu Godišnjaka Biblioteke kao i pokretanje više izdanja, među kojima se izdvaja višetomni katalog zbirke starih srpskih knjiga.
Za svoje zasluge u bibliotekarstvu, Vuksanović je dobitnik brojnih nagrada, uključujući „Milorad Panić Surep“ (1996), „Zapis“ (2007), „Đuro Daničić“ (2009) i „Janko Šafarik“ (2014). Takođe, Oktobarsku nagradu Sombora dobio je 1986. godine. Kao član Upravnog odbora Matice srpske, Vuksanović je imao ključnu ulogu u razvoju Izdavačkog centra Matice srpske, gde je pokrenuo antologijsku ediciju „Deset vekova srpske književnosti“, koja je nagrađena Specijalnom nagradom na Međunarodnom beogradskom sajmu knjiga 2014. godine.
Njegov rad u definisanju korpusa srpske književnosti ostavio je značajan pečat. Uređivao je i Ediciju „Matica“ gde su se objavljivale knjige vodećih savremenih srpskih književnika. Postao je dopisni član Srpske akademije nauka i umetnosti 2009. godine, a redovni član 2015. godine, kao i upravnik Biblioteke SANU od 2011. godine.
Vuksanović je takođe bio urednik više edicija SANU, uključujući „Pristupne besede srpskih akademika“ i „Akademske besede“. Kao akademik, predsedavao je raznim odborima unutar Akademije, aktivno učestvujući u radu na očuvanju i unapređenju srpske kulture i jezika.
Njegov književni opus je bogat i raznovrstan, sa delima kao što su „Kletva Peka Perkova“, „Semolj gora“, „Semolj zemlja“, i „Otvudnu“. Vuksanović je bio dobitnik više književnih nagrada, uključujući Nagradu „Politike“ i NIN-ovu nagradu za najbolji roman.
Kako su istakli u SANU, njegov odlazak predstavlja veliki gubitak za Akademiju, ali i za srpsku književnost i kulturu. Vuksanovićev doprinos književnosti, kao i njegov rad na očuvanju srpskog kulturnog nasleđa, ostaviće trajni pečat u istoriji srpske književnosti. Njegova posvećenost obrazovanju, kulturi i književnosti inspirisala je mnoge generacije i nastaviće da inspiriše i ubuduće.
