Ostaci do sada nepoznate crkvene građevine otkriveni su tokom arheoloških istraživanja srednjovekovne tvrđave Koprijan, poznate i kao Kurvingrad, u blizini Doljevca. Ova otkrića, koja uključuju zidove građevine od kamena vezanog blatom, ukazuju na mogućnost da se radi o crkvi brvnari, što bi značilo postojanje sakralnog objekta iz tog perioda, prenosi portal Sve o arheologiji.
Tvrđava Koprijan smeštena je na obroncima planine Seličevica, nad desnom obalom Južne Morave, nedaleko od ušća reke Toplice. Njena strateška pozicija na južnom obodu Niške kotline omogućila je kontrolu komunikacija u moravskoj dolini i odbranu prilaza severu tokom kasnog srednjeg veka.
Najznačajniji rezultat arheoloških istraživanja koja su započela 2022. godine jeste otkriće crkve u okviru Sektora 5, u prostoru Gornjeg grada. Zidovi ove građevine su izrađeni od kamena i blata, što može sugerisati da se radi o brvnari, tipu crkve poznatom iz kasnosrednjovekovnog perioda. Posebnu pažnju privlači pronađeni krst od crvenog maltera, lociran u središnjem delu apside, što dodatno potvrđuje sakralni karakter objekta i ukazuje na postojanje liturgijskog prostora.
Istraživanja su takođe pokazala da je utvrđenje imalo više faza korišćenja, što svedoči o njegovoj dugotrajnoj i dinamičnoj upotrebi, posebno u vreme vojnih sukoba sa Osmanlijama. Period između kraja 14. i početka 15. veka bio je najintenzivniji u korišćenju tvrđave, a arheološki materijal koji je otkriven tokom iskopavanja datira upravo u ovaj vremenski okvir.
Arheološka istraživanja Koprijana sprovode se uz podršku Ministarstva kulture Republike Srbije i Opštine Doljevac. Paralelno sa arheološkim radovima, realizuje se projekat konzervacije istočnog bedema Gornjeg grada, koji je u nadležnosti Zavoda za zaštitu spomenika kulture iz Niša. Ova istraživanja su neophodna jer su tokom vekova utvrđenje i njegovi delovi znatno devastirani zbog vađenja kamena i nelegalnog kopanja.
U okviru iskopavanja, otkriven je sloj požara bogat gareži i pepelom, koji se najverovatnije odnosi na izgorelu krovnu konstrukciju. Ispod ovog sloja, pronađen je horizont bogat srednjovekovnim arheološkim materijalom, koji se datira u period najintenzivnijeg korišćenja tvrđave.
Tvrđava Koprijan, koja se nalazi u selu Malošište, pod zaštitom je države od 1947. godine, dok je 1979. godine proglašena za nepokretno kulturno dobro od velikog značaja. Postoji pretpostavka da se na ovom mestu nalazio vizantijski grad Komplos, koji se pominje u hrisovulji cara Vasilija II iz 1119/1120. godine. Grad je obnovljen za vreme kneza Lazara 1372. godine, kada je postao pogranično utvrđenje.
Tokom borbi za osmanski presto 1413. godine, grad je zauzeo i razorio sultan Musa, ali je ubrzo vraćen despotu Stefanu Lazareviću. Sudbina Koprijana u 15. veku bila je burna, grad je često menjao gospodare, a najverovatnije je 1451. godine pao pod osmansku vlast, nakon čega više nije obnavljan.
Dugoročni cilj arheoloških istraživanja jeste da se Koprijan u potpunosti istraži, zaštiti i delimično obnovi, kako bi mogao zauzeti svoje mesto među najznačajnijim srednjovekovnim spomenicima Srbije i postao dostupan široj javnosti. Tvrđava, koja ima pravilnu pravougaonu osnovu i površinu od oko 30 ari, okružena je rovom, a duž bedema su bile raspoređene kule kvadratne osnove. Iako su istraživanja još u fazi, dosadašnji rezultati, posebno otkriće crkve, ukazuju na veliki naučni potencijal ovog lokaliteta.
