Na jesen 1903. godine, Kolo srpskih sestara organizovalo je važnu humanitarnu akciju u Srbiji, koja je za cilj imala pružanje pomoći oko 200 izbeglih komita iz Makedonije, ne gledajući na njihovu nacionalnost. Ova akcija je usledila nakon neuspeha Ilindanskog ustanka, kada je potreba za podrškom i solidarnošću bila veća nego ikad.
Sistematsko organizovanje srpske četničke akcije unutar Osmanskog carstva započelo je 1901. godine, nakon što je Svetislav Simić preuzeo aktivnu ulogu u koordinaciji četničkih četa, stavivši ih pod kontrolu srpskih vlasti. U početku, srpske vlasti su nastojale da prikriju svoju ulogu, ali su od sredine septembra 1903. godine, formiranjem Srpske četničke organizacije i Centralnog revolucionarnog odbora u Beogradu, pružile institucionalnu podršku četničkoj akciji.
Prva veća javna akcija Kola srpskih sestara bila je koncert u Narodnom pozorištu, čiju je organizaciju preuzela Nadežda Petrović. Ovaj koncert je imao patriotski karakter i uključivao je prikazivanje „životnih slika“ iz Makedonije i Srbije, uz učešće poznatih glumaca i umetnika. Iako je ministar inostranih poslova dao saglasnost za izvođenje koncerta, neki ministri su se plašili diplomatskih posledica zbog prikazivanja nasilja nad Srbima.
Nadežda Petrović je osmislila program koji je počinjao veličanjem Prvog srpskog ustanka i Karađorđa, a zatim se osvrnuo na ustanak u Makedoniji. Program je uključivao i prikaze mučenja i odvođenja Srba u ropstvo. Iako su prvobitno planirane neke direktne prikaze nasilja, one su zamenjene deklamacijama poznatih srpskih pesnika, što je zadovoljilo publiku. Kralj Petar I Karađorđević je čak poslao prilog od 1.000 dinara u zlatu.
Kroz ovaj koncert, Nadežda Petrović je uspostavila kontakt sa kraljem Petrom I i zadobila njegovo poverenje, što je imalo značaj za dalji patriotski rad. Njena uloga u Kolu srpskih sestara nije bila prolazna, već se tokom njenog života često ispoljavala njena odgovornost prema narodnim pitanjima, posebno tokom ratnih godina.
Nadežda je bila svesna ozbiljnosti situacije u Makedoniji i odlučila je da sa Milicom Dobri poseti srpske i bugarske sela u Bitoljskom vilajetu, gde su se u to vreme odvijali sukobi oko etničke pripadnosti stanovništva. Srbija je kasnila u organizaciji svoje akcije, dok je Bugarska imala kontinuirani propagandni rad. Ovi sukobi su doveli do progona i maltretiranja srpskog stanovništva, što je dodatno pojačalo osećaj nacionalnog identiteta među Srbima.
U izveštaju nakon posete, Nadežda je naglasila potrebu za očuvanjem srpskih crkava u Makedoniji, kako bi se osigurao srpski uticaj. Organizovanje srpske četničke akcije u Porečju 1903. godine bilo je pokušaj očuvanja srpskog identiteta u tom regionu. Srpske čete su se, uprkos protivljenju vlasti, infiltrirale u Porečje i druge oblasti, pokušavajući da suprotstave bugarskoj propagandi.
Sve ove aktivnosti Kola srpskih sestara i Nadežde Petrović bile su značajne u kontekstu političkih i etničkih previranja tog doba. Nadežda je svojim delovanjem i strastvenim zalaganjem za srpsku stvar ostavila dubok trag u istoriji, pokazujući kako je patriotski entuzijazam mogao mobilizovati narod u teškim vremenima. Njena hrabrost i odlučnost da se suprotstavi izazovima i borbi za nacionalno oslobođenje ostavili su neizbrisiv pečat na srpske napore u Makedoniji i šire.
