Svake godine, 2. februara, Sjedinjene Američke Države i Kanada slave Dan mrmota, praznik koji označava početak kraja zime i slavlje prirode. U središtu pažnje je mala životinja poznata kao mrmot, a najpoznatiji među njima je bez sumnje Fil iz Panksutaunija. Prema legendi, ako mrmot izađe iz svog skrovišta i vidi svoju senku, vraća se nazad, što tumači kao znak da će zima trajati još šest nedelja. Ako senka nije prisutna, to znači da proleće dolazi ranije.
Ova tradicija, koja traje više od jednog veka, ne služi samo kao vremenska prognoza, već je postala kulturni događaj koji privlači hiljade posetilaca. Učesnici slave uz pesmu, zabavu i medijsku pažnju, uprkos hladnom vremenu. Ove godine, ceremonija u Penzilvaniji privukla je mnoštvo ljudi koji su se okupili da vide mrmota Fila i čuju njegovu prognozu.
Na ovogodišnjem događaju, Fil je rano ujutru napustio svoj jazbinu i ugledao svoju senku. Tako je najavio nastavak zime još šest nedelja, što je izazvalo uzbuđenje među okupljenima. Iako se prognoze mrmota često doživljavaju kao simbolične, meteorološki podaci pokazuju da moderne vremenske prognoze imaju veću preciznost.
Dan mrmota ima bogatu istoriju, povezan je sa evropskim običajima koji se odnose na hrišćanski praznik kada se blagosiljaju sveće. Verovalo se da vreme na ovaj praznik određuje trajanje zime, a običaj su preneli nemački doseljenici u Ameriku, koji su umesto ježeva koristili mrmote. Prva zabeležena proslava Dana mrmota održana je 1887. godine u Panksutauniju, a od tada je događaj postao turistička atrakcija sa članovima Kluba mrmota koji se oblače u tradicionalne šešire i kapute.
Iako naučnici ne uzimaju Fila ozbiljno kada je reč o vremenskim prognozama, događaj simbolizuje zajedništvo i radost ljudi koji se okupljaju usred zime, nadajući se dolasku toplih dana. Tradicija ostaje snažna i daje ljudima priliku da se okupe i proslave prelepu prirodu koja ih okružuje.
