Beograd je pre Drugog svetskog rata bio jedinstvena opština, podeljena na razne rejone sa svojom upravom koja je imala značajne nadležnosti. Gradske opštine, kakve ih danas poznajemo, formirane su tek 29. maja 1952. godine. Tog dana je na sednici Narodnog odbora Beograda osnovano 25 opština, od kojih su mnoge preteče današnjih.
Danas Beograd ima 17 opština, od kojih je 10 urbanih i 7 prigradskih. Na ovoj sednici raspravljalo se o granicama opština, što je značilo krojenje sudbine gradskog mozaika. Beograd se tada značajno promenio, a imena mnogih opština koja su formirana u to vreme i dalje su aktuelna.
Jedna od opština koja je tada osnovana, a danas više ne postoji, bila je Topčidersko brdo, koja je prvobitno trebalo da se zove Senjak-Dedinje. Na teritoriji Prvog rejona formirana je opština Stari grad, koja je umalo dobila naziv Stari Beograd, ali Skadarlija i Terazije su postale zasebne opštine. Karaburma je takođe bila samostalna opština, a u okviru nje je uvrštena i klanica.
Zanimljivo je da su postojala dva Vračara, a Neimar je bio zasebna opština. Lekino brdo, danas mali kvart, tada je imalo status opštine, što se može pripisati uticaju tadašnjeg šefa policije Aleksandra Leke Rankovića. U trenutku donošenja odluka, organizovano je i formiranje raznih komisija i saveta, koji su se bavili različitim aspektima gradskog života, od privrede do socijalne politike.
Na sednici u maju 1952. godine formirano je ukupno 16 novih beogradskih opština. Na ovom spisku našli su se Voždovac, Istočni Vračar, Zapadni Vračar, Zvezdara, Karaburma, Lekino brdo, Neimar, Novi Beograd, Palilula, Savski venac, Skadarlija, Stari grad, Stari đeram, Terazije, Topčidersko brdo i Čukarica. Iako neki od njih više ne postoje, njihova imena i dalje su deo beogradskog identiteta.
Zanimljivo je da su rubne opštine formirane tada, osim Rakovice, danas potpuno nestale. Među njima su bile Bežanija, Borča, Žarkovo, Železnik, Krnjača, Ovča i Padinska Skela. Ove opštine su u tom trenutku smatrane delom užeg gradskog područja, ali su tokom vremena izgubile svoju autonomiju.
Pored formiranja opština, doneta je i odluka o organizaciji Narodnog odbora, koja je imala razne komisije i savete sa sekretarima zaduženim za specifične oblasti gradskog života. Ova struktura je omogućila efikasnije upravljanje gradom i bolje zadovoljavanje potreba građana.
Tako je 29. maj 1952. godine ostao upamćen kao dan kada su se dogodile značajne promene u organizaciji Beograda. Ove promene su uticale na dalji razvoj grada, koji se kroz decenije transformisao u savremeni metropolitanski centar sa brojnim opštinama koje danas čine njegovu administrativnu strukturu. Beograd, kao dinamična i raznolika sredina, nastavlja da se razvija, ali se sećanje na njegovu bogatu istoriju i promene koje su se dogodile u prošlosti i dalje čuva među građanima.
Tako se kroz analizu istorijskog konteksta može bolje razumeti kako je Beograd postao ono što je danas. Ove informacije su značajne ne samo za razumevanje gradske administracije, već i za prepoznavanje kulturnog i društvenog tkiva glavnog grada Srbije.
