Određene gljivice koje rastu u zemlji mogu igrati ključnu ulogu u stvaranju kiše, prema novoj studiji objavljenoj u časopisu „Science Advances“. Ova istraživanja pokazuju da gljivice roda „Mortierella“ i „Fusarium“ koje se nalaze u zemljištu mogu osloboditi proteine koji podstiču formiranje ledenih kristala u atmosferi.
U mnogim državama, veštačko izazivanje padavina često se oslanja na upotrebu srebro-jodida. Međutim, naučnici su dugo istraživali prirodne procese koji doprinose stvaranju kiše. Nova saznanja sugeriraju da bi gljivice mogle igrati značajnu ulogu u ovom procesu, s obzirom na to da njihovi biološki tragovi mogu biti prisutni i u atmosferi.
Dijana Linares, zamenica istraživača na Univerzitetu u Limeriku, navela je za Al Džaziru da su se ranije smatrali prašina i soli kao glavni uzroci formiranja padavina. Međutim, nova otkrića ukazuju na složeniji proces, u kojem voda u oblacima može ostati u tečnom stanju i na ekstremno niskim temperaturama, čak do minus 40 stepeni Celzijusa, poznatom kao „superohlađena voda“.
Za formiranje leda i kiše, potrebna su „jezgra“ oko kojih se odvija zamrzavanje, a upravo to omogućavaju gljivice. Studija pokazuje da ove gljivice ispuštaju proteine koji podstiču formiranje leda na višim temperaturama nego što se ranije mislilo, čak i iznad minus pet stepeni Celzijusa. Kada vetrovi prenesu ove čestice u atmosferu, one deluju kao „seme“ za nastanak ledenih kristala, koji se zatim formiraju i padaju na zemlju u obliku kiše.
Istraživači su zaključili da je ova sposobnost rezultat horizontalnog prenosa gena, koji omogućava mikroorganizmima razmenu genetskog materijala, što im omogućava brzo sticanje novih osobina. Kao izvor tih gena identifikovana je bakterija „Pseudomonas syringae“, koja je doprinela razvoju ove funkcije kod gljivica.
Linares naglašava da ovo otkriće ukazuje na prirodni ciklus u kojem gljivice iz zemljišta pokreću formiranje padavina, što zauzvrat doprinosi njihovom daljem rastu. Međutim, ona upozorava da krčenje šuma ne predstavlja samo gubitak vegetacije, već može ozbiljno narušiti ovaj prirodni ciklus koji utiče na padavine.
Ova otkrića mogu otvoriti novi put za korišćenje prirodnih proteina kao ekološke alternative u veštačkom izazivanju kiše, umesto hemijskih sredstava poput srebro-jodida. U svetlu globalnih klimatskih promena i sve većih izazova u oblasti vodosnabdevanja, istraživanja koja se bave prirodnim procesima stvaranja padavina postaju sve bitnija.
U budućnosti, uz dalja istraživanja, moglo bi se razviti efikasnije i ekološki prihvatljivije metode za upravljanje padavinama, što bi moglo imati značajan uticaj na poljoprivredu, vodne resurse i ekosisteme širom sveta. Ova saznanja mogu pomoći u razumevanju uloge koju mikroorganizmi igraju u klimatskim procesima i podstaći nova rešenja za borbu protiv suše i drugih posledica klimatskih promena.
U zaključku, istraživanje o gljivicama i njihovom uticaju na kišu otvara nove horizonte u razumevanju prirodnih fenomena i može dovesti do inovativnih rešenja koja će doprineti očuvanju ekosistema i unapređenju životne sredine. Ova otkrića su važna ne samo za naučnike, već i za širu javnost koja se suočava sa izazovima u vezi sa klimatskim promenama.
